środa, 17 sierpnia 2016

get down

Ufff...to się poemocjonowałam... A miałam czym. Wiadomo, N. Duży durny dzieciak z uśmiechem tak słodkim, że pszczoły posikałyby się ze szczęścia i z tym uroczym błyskiem w oczach...plus masa wad i często irytująca postawa. No. To właśnie ta padlina w której się tak zakochałam. Z racji tego, że ja lubię paplać to sporo moich znajomych wie o całej sytuacji i podzieliło się na dwa skrajne obozy. Pierwszy "a nie mówiłam, że wrócicie do siebie, wszystko się ułoży" i drugi "nie zasługuje na Ciebie, jeszcze Cię zrani, jest niedojrzały".
Pewnie oba obozy mają po trosze racji z tymże drugi (ah ten mój obiektywizm) wydaje mi się wysoce niesprawiedliwy bo przecież nawet ja sama Go nie znam. Nawet siebie do końca nie znam a w relacjach międzyludzkich to przecież to co się w związku dzieje jest średnią poczynań obu stron. Katalizatory w najczystszej postaci. Mnie się wydaje, że trafiła kosa na kamień, że każde z nas się boi plus nie wie czego chce. "On siedzi na portalach" ja też, i co? Nic, wielkie nic, pogadam czasem z kimś, zresztą..przecież nie jesteśmy w związku (sic!).
No ale dobra...czym to ja się tak dziś podniecałam? Aaahh nocował u mnie pierwszy raz i było...było jak nigdy. Już nie wspomnę o seksie bo się dwoił i troił by dać mi to wszystko co lubię.
Padły jednak słowa czy raczej półsłówka, które mogłyby być zaczynem do poważniejszej rozmowy ale nie podjęłam tematu. Gdy będzie gotów (jeśli w ogóle) to będzie rozmowa. Bez zawracania kijem Wisły i grzebania w trupach. Co z tego wszystkiego jednak wynika? Widzę, że dureń potrzebuje mnie tak jak ja Jego. Powoli się łamie od walki samego z sobą. Który N. wygra? To się okaże. Wystarczy jak mnie tuli, znów głaszcze po głowie, całuje w nos i wyzywa od Krasnali. :)