Jako, że moje urodziny wypadają jak wypadają pokuszę się o bilans urodzinowo-roczny.
W sumie tak samo jak w tamtym roku, trudno jest mi określić co jest zyskiem a co stratą, czy co mi wyszło a co nie, bo wszystko co się wokół mnie dzieje sprawia, że wciąż doświadczam, wciąż się uczę i żyję. Więc chronologicznie.
Styczeń.
Dzieci podejmują decyzję, że jednak chcą emigrować do Niemiec. Wprawia mnie to w oszołomienie i napędza do działania.
Luty.
Poznaję Nieplanowanego, który będzie obecny przez kilka kolejnych miesięcy.
Marzec.
W sumie nic wielkiego się nie dzieje, poza tym, że zaczynam powolutku robić rekonesans na rynku mieszkaniowym w moich okolicach.
Pierwszy poważny zgrzyt z Nieplanowanym i zignorowany przez mnie sygnał o dalszych jego poszukiwaniach szczęścia. Nie mnie.
Kwiecień.
Dalsze poszukiwania mieszkania i powolnie rosnący niepokój, że wcale może nie być tak różowo. Zamieszkałam tymczasowo u Nieplanowanego.
Maj.
W sumie nic...
Czerwiec.
Panika związana z mieszkaniem. Powoli zaczynam jakieś oglądać lecz nie ma za bardzo chętnych by wynająć mieszkanie samotnej mamie. Poza tym dylemat co do wyboru miasta w którym bym chciała. Czuję po kościach, że MiastoObok, w któtym mieszka Nieplanowany jest niezbyt dobrym wyborem.
Lipiec.
Przewrót. Znajduję w końcu mieszkanie w moim KrzywymMiasteczku. Przeprowadzka. Dzieci przyjeżdżają ze mną. Nieplanowany zrywa ze mną podając bzdurne powody. Rozpaczam okrutnie.
Sierpień.
Dzieci wyjechały na krótkie wakacje do Polski. Ja w tym czasie zawieram absurdalny układ z Nieplanowanym. Sex bez zobowiązań. Znów cierpię go kocham. On się czai, ja próbuję w tym czasie poznawać innych mężczyzn ale bezskutecznie. Żaden nie jest nim.
Wrzesień.
Nieplanowany wraca. Tłumaczy. Chce spróbować. Ja chcę mu dać szansę.
Młode nawet fajnie się aklimatyzują w szkole.
Październik.
Dostaję wypowiedzenie z pracy.
Z Nieplanowanym coraz niefajniej.
Młode na feriach jesiennych w Polsce.
Listopad.
Odkrywam matactwa i kłamstwa Nieplanowanego i zrywam z nim.
Już nie cierpię ale jest mimo to ciężko.
Chcąc sobie z tym poradzić daję hasło na grupę regionalną by wyjść gdzieś i poznaję fantastycznych ludzi. W tym... Kapturnika.
Odgrywam się na Nieplanowanym moją podłą intrygą, która poza satysfakcją daje mi obraz marności tego człowieka.
Grudzień podsumuję za miesiąc :)


