Jestem dość mocno dzisiejszym snem zaskoczona.
Śnił mi się mężczyzna, długo nie wiedziałam kim on jest bo to wszystko co go w śnie otaczało nie było tym co istniało naprawdę.
Sam wygląd był taki, jakim pamiętam. Smak ust i łaskotanie wąsów przy namiętnych pocałunkach także, w zasadzie to cały mój sen spędziliśmy na całowaniu i przytulaniu. Jedyne co nie pasowało to to, że miał dzieci, parkę, chłopczyk może ze 3-4 lata, dziewczynka nieznacznie starsza.
Gdy już sobie uświadomiłam kim On jest obudziłam się momentalnie...
Co chcesz mi powiedzieć samuraju?
sobota, 29 kwietnia 2017
sen
okruszki
Zastanawia mnie trochę dlaczego ostatnio nie mam weny by pisać, a jak już piszę to są raczej suche relacje. Czyżby w moim życiu zapanowała tak zwana nuda? Przecież wciąż się coś dzieje... a może poukładało się we mnie na tyle, że nie czuję potrzeby oczyszczania się pisząc? Czyżbym wyczyściła już wszystkie strupy? A może coś innego się ze mną dzieje?
Może jednak zwyczajnie brakuje mi tych różnych podniet, które wprowadzają zamęt. Trochę czuję, że mnie tyłek swędzi, zmalowałabym coś!
Może jednak zwyczajnie brakuje mi tych różnych podniet, które wprowadzają zamęt. Trochę czuję, że mnie tyłek swędzi, zmalowałabym coś!
Powolutku zmierzam w stronę poprawienia swojego wizerunku, mianowicie naprawy ząbków, które jak wszyscy wiedzą, piękne nie są. Nawet praktyczne nie. I tak sobie myślę, że dopiero wtedy będę myśleć o poznaniu kogokolwiek na serio. Choć może jest to błędne moje myślenie bo przecież liczy się co w głowie a ja tylko szukam wymówki by nie próbować się gdziekolwiek zaangażować?
Co prawda wciąż gdzieś tam na portalach próbuję z kimś rozmawiać ale gdy tylko schodzi na rozmowę o spotkaniu to zaczynam się wycofywać rakiem. Głównie z powodu języka, bo nie ukrywam, rozmawiam głównie z Niemcami. Sama trochę tego nie rozumiem, bo skoro jestem w stanie z kimś rozmawiać pisząc to dlaczego nie miałabym porozmawiać na żywo? Przecież w pracy czy gdziekolwiek poza domem i przyjaciółmi posługuję się tylko niemieckim.
I nawet mam takiego sympatycznego kolegę, który mieszka ze dwie wiochy dalej, rozmawiamy kilka tygodni i jakoś to idzie. Próbował kiedyś się umówić ale wymyśliłam coś i nie doszło do spotkania a teraz nam się nie zgrywa ze względu na pracę i temat ucichł. Ciekawa jestem mojej reakcji gdy temat powróci. Może się zbiorę na odwagę :)
Co prawda wciąż gdzieś tam na portalach próbuję z kimś rozmawiać ale gdy tylko schodzi na rozmowę o spotkaniu to zaczynam się wycofywać rakiem. Głównie z powodu języka, bo nie ukrywam, rozmawiam głównie z Niemcami. Sama trochę tego nie rozumiem, bo skoro jestem w stanie z kimś rozmawiać pisząc to dlaczego nie miałabym porozmawiać na żywo? Przecież w pracy czy gdziekolwiek poza domem i przyjaciółmi posługuję się tylko niemieckim.
I nawet mam takiego sympatycznego kolegę, który mieszka ze dwie wiochy dalej, rozmawiamy kilka tygodni i jakoś to idzie. Próbował kiedyś się umówić ale wymyśliłam coś i nie doszło do spotkania a teraz nam się nie zgrywa ze względu na pracę i temat ucichł. Ciekawa jestem mojej reakcji gdy temat powróci. Może się zbiorę na odwagę :)
środa, 19 kwietnia 2017
takie tam
Nie chce mi się o sprawach zawodowych pisać ale zanotuję co bym nie zapomniała co się w tym moim emigranckim życiu poza romansami dzieje, choć nie ukrywam, że dają mi one sporo frajdy. O tym jednak później.
Pracuję jak ta mróweczka, przynajmniej się staram. No i oczywiście szkoła majaczy nieśmiało na horyzoncie a co za tym idzie, różne sprawy do załatwienia. Między innymi starania o dopłatę do szkoły. Jest w sumie o co walczyć bo to parę stówek euro miesięcznie dodatkowo.
Mam SZEFA. Szef to naprawdę fajny człowiek jak się okazuje.
Miałam przedwczoraj egzamin w tutejszym urzędzie pracy mający na celu sprawdzić czy moje umiejętności dobrze rokują, na tyle aby dać mi tę dodatkową kasę.
Okazało się, że wszystko gra, poza językiem, który został oceniony na B1 a to troszkę mało by dostać dopłatę do 3letniej szkoły. Wystarczy natomiast na jednoroczną. I tu wchodzi mój SZEF, który przejął się tym i dostanę studentkę do szlifowania języka. 2h tygodniowo gdy pójdę do szkoły.
...
Byłam w Polsce, prawie tydzień. Źle się tam czuję....z ulgą wróciłam do MOJEGO miejsca na Ziemi.
...
Pracuję jak ta mróweczka, przynajmniej się staram. No i oczywiście szkoła majaczy nieśmiało na horyzoncie a co za tym idzie, różne sprawy do załatwienia. Między innymi starania o dopłatę do szkoły. Jest w sumie o co walczyć bo to parę stówek euro miesięcznie dodatkowo.
Mam SZEFA. Szef to naprawdę fajny człowiek jak się okazuje.
Miałam przedwczoraj egzamin w tutejszym urzędzie pracy mający na celu sprawdzić czy moje umiejętności dobrze rokują, na tyle aby dać mi tę dodatkową kasę.
Okazało się, że wszystko gra, poza językiem, który został oceniony na B1 a to troszkę mało by dostać dopłatę do 3letniej szkoły. Wystarczy natomiast na jednoroczną. I tu wchodzi mój SZEF, który przejął się tym i dostanę studentkę do szlifowania języka. 2h tygodniowo gdy pójdę do szkoły.
...
Byłam w Polsce, prawie tydzień. Źle się tam czuję....z ulgą wróciłam do MOJEGO miejsca na Ziemi.
...
Subskrybuj:
Posty (Atom)