Ja to jednak nie mogę spokojnie, co? Na sytuację, która się wczoraj wydarzyła to ja byłam gotowa. 2 tyg temu. Nie teraz do cholery. Teraz to ja miałam o Nim zapominać, tak? Dużo się wczoraj/dziś wydarzyło. Trudno mi w zasadzie opisać bo nie umiem tego zebrać no ale sam fakt, że N tak niewylewny tuli mnie jak najdroższy skarb i od słoneczek wyzywa przyprawia mnie o opadnięcie szczęki na podłogę i pozwala podejrzewać o jakąś naprędce przeprowadzoną lobotomię.
Wczoraj w zasadzie było mi wszystko jedno gdy znów po jakimś okresie ciszy się odezwał, byłam zwyczajnie wredna, sukowata i bezlitosna. Przyznam, że poniosło mnie i przesadziłam. Nie zmuszałam Go jednak do tłumaczeń co, jak i po co. Rozmowa Go nie minie. Chyba ta zaległa się doczeka...plus list o którym już wie, że istnieje. Czy mam mętlik w głowie? Chyba nawet nie bo przecież podejrzewałam Go o uczucia. Nie ufam Mu teraz, jednak do czasu rozmowy nie będę sama z sobą na ten temat dyskutować.