czwartek, 29 września 2016

dobry dzien

Zaczął się bardzo przyjemnie bo od wtulenia się w N. Wciąż obecny i jest lepiej niż było kiedykolwiek, mam wrażenie, że w końcu zapanował spokój w naszym piekiełku. Wyluzowaliśmy obydwoje, uczucia budzą się na nowo, u Niego też je widzę, rozmawialiśmy nawet na ten temat i bardzo się cieszę, że teraz jest ostrożniejszy w ich definiowaniu.

Wybrałam się dziś do miasta, w zasadzie urzędowe sprawy związane z moim wykształceniem, mianowicie staram się o uznanie mojego polskiego dyplomu tu w Niemczech. Problem z moim zawodem jest taki, że zasadniczo nie ma niemieckiego odpowiednika. Jednakże urzędnik z którym się spotkałam dał mi dużo nadziei na uznanie tego dyplomu na najniższym stopniu drabinki w tym zawodzie co dla mnie jest ogromnie pozytywną wiadomością. Muszę dołączyć kilka dokumentów i niech idzie to w świat! Jeśli mi uznają ten dyplom, będę miała trochę więcej otwartych drzwi plus, uwaga(!) rok nauki mniej w szkole niemieckiej, też przy odrobinie szczęścia.

Z moją obecną Firmą rozstawać się będę bez większego żalu, choć pieniądze niezłe to stałam w miejscu a ja chcę się rozwijać.
Przy okazji przetestuję moje ubezpieczenie, które z założenia przy utracie pracy ma mi zagwarantować jedną miesieczną pensję.

Lubię takie dni, tym bardziej, że zakończę go również wtulając się w N.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz