Sporo czasu minęło od ostatniego wpisu, sporo się wydarzyło.
W sumie to sporo wydarzyło się od października gdy odeszłam od N.
Moja choroba pochłonęła mnie na kilka miesięcy, swoją drogą, pierwszy raz na tak długo. Był to poniekąd ślizg kontrolowany, teoretycznie bawiłam się tym wszystkim świadomie, więc dodatkowo podkręcałam atmosfeŕę pędu i nie myślenia o sprawach przyziemnych, ciężko było mi się skupić, na czymkolwiek co wymagało powagi sytuacji, na dłużej niż parę minut. Nie wiem ile ton korespondencji z niemieckimi urzędami przerzuciłam przez ten czas bo straciłam rachubę, gdyby nie kolega, zatonęłabym w niezrozumiałości tego czego ode mnie sobie życzą. Przyjaźnie w moim stadzie się pogłębiły, stadko się delikatnie rozrosło, w sumie wykruszyły się chyba tylko trzy osoby z pakietu startowego, co zważywszy na okoliczności nie jest niczym niezwykłym. Co ja więc robiłam przez te parę miesięcy? Bawiłam się. Zapominając o tym, że nie pracuję, że rozstałam się z N, że w końcu MOGĘ. Nie były to szaleństwa bez pamięci, nie nie...ale owszem, alkoholu polało się mnóstwo, wytańczyłam się, że hoho i? I nie mam do siebie żadnego żalu, że dałam się ponieść, żadnego kaca moralnego.
Tydzień temu jednakże doszło do mnie, że w takiej intensywności wystarczy. Nie zrezygnuję bo dlaczego? Ale może już nie co tydzień :)
W sumie to sporo wydarzyło się od października gdy odeszłam od N.
Moja choroba pochłonęła mnie na kilka miesięcy, swoją drogą, pierwszy raz na tak długo. Był to poniekąd ślizg kontrolowany, teoretycznie bawiłam się tym wszystkim świadomie, więc dodatkowo podkręcałam atmosfeŕę pędu i nie myślenia o sprawach przyziemnych, ciężko było mi się skupić, na czymkolwiek co wymagało powagi sytuacji, na dłużej niż parę minut. Nie wiem ile ton korespondencji z niemieckimi urzędami przerzuciłam przez ten czas bo straciłam rachubę, gdyby nie kolega, zatonęłabym w niezrozumiałości tego czego ode mnie sobie życzą. Przyjaźnie w moim stadzie się pogłębiły, stadko się delikatnie rozrosło, w sumie wykruszyły się chyba tylko trzy osoby z pakietu startowego, co zważywszy na okoliczności nie jest niczym niezwykłym. Co ja więc robiłam przez te parę miesięcy? Bawiłam się. Zapominając o tym, że nie pracuję, że rozstałam się z N, że w końcu MOGĘ. Nie były to szaleństwa bez pamięci, nie nie...ale owszem, alkoholu polało się mnóstwo, wytańczyłam się, że hoho i? I nie mam do siebie żadnego żalu, że dałam się ponieść, żadnego kaca moralnego.
Tydzień temu jednakże doszło do mnie, że w takiej intensywności wystarczy. Nie zrezygnuję bo dlaczego? Ale może już nie co tydzień :)
Polski Syn ma ferie, więc przyjechał do nas na tydzień, Jego obecność jest tu tak naturalna jakby nigdy nie było inaczej, w sumie to ze mną nie spędza za dużo czasu tylko z rodzeństwem a to jest dla mnie bardziej radosne, bardziej istotne. Dla mnie ważne, że po prostu jest. Oczywiście, że rozmawiamy...o planach, życiu. Póki się uczy nic nie zmieniamy, potem... może przyjedzie do nas :) pięknie by było.
Zawodowo się troszkę pozmieniało. Niestety bez Certyfikatu językowego B2 nie uznają mi dyplomu, musiałam więc troszkę moje plany przemodelować ale myślę, że wyjdzie mi to na dobre. Za tydzień zaczynam praktyki w bardzo dużym ośrodku dla Seniorów a po nich być może będę miała i miejsce na praktyki szkolne (wtedy mogę podjąć naukę od sierpnia tego roku) oraz być moooooże pracę do momentu podjęcia nauki.
Być może w ciągu tygodnia będę zmotoryzowana w końcu!
Wreszcie jesteś! Z super informacjami :) wszystko się układa, więc nic tylko czekać na efekty końcowe :)
OdpowiedzUsuńPożycz mi trochę pogody ducha. Pożycz odrobinę siły. Może chociaż szczyptę pewności siebie?
OdpowiedzUsuńEmanujesz energią, której nie było kilka miesięcy temu :) Jak widać zmiany są dobre :)