środa, 19 kwietnia 2017

takie tam

Nie chce mi się o sprawach zawodowych pisać ale zanotuję co bym nie zapomniała co się w tym moim emigranckim życiu poza romansami dzieje, choć nie ukrywam, że dają mi one sporo frajdy. O tym jednak później.
Pracuję jak ta mróweczka, przynajmniej się staram. No i oczywiście szkoła majaczy nieśmiało na horyzoncie a co za tym idzie, różne sprawy do załatwienia. Między innymi starania o dopłatę do szkoły. Jest w sumie o co walczyć bo to parę stówek euro miesięcznie dodatkowo.
Mam SZEFA. Szef to naprawdę fajny człowiek jak się okazuje.
Miałam przedwczoraj egzamin w tutejszym urzędzie pracy mający na celu sprawdzić czy moje umiejętności dobrze rokują, na tyle aby dać mi tę dodatkową kasę.
Okazało się, że wszystko gra, poza językiem, który został oceniony na B1 a to troszkę mało by dostać dopłatę do 3letniej szkoły. Wystarczy natomiast na jednoroczną. I tu wchodzi mój SZEF, który przejął się tym i dostanę studentkę do szlifowania języka. 2h tygodniowo gdy pójdę do szkoły.
...
Byłam w Polsce, prawie tydzień. Źle się tam czuję....z ulgą wróciłam do MOJEGO miejsca na Ziemi.
...

1 komentarz:

  1. czyli,że wszystko gra i buczy a zadowolenie az bucha ,bo wszystko sie jakos układa ....samo, no pięknie , tylko tak dalej :)

    OdpowiedzUsuń