Wieczór zapowiadał się całkiem fajnie, R. zapowiedział, że postara się aby był miły. Fajnie.
W sumie już od wejścia mnie z lekka zirytował bo zastrzegałam wcześniej, że będąc po pracy nie bardzo mam ochotę na amory tylko zwyczajnie muszę odpocząć i wyrzucić pracę z głowy. Chyba niechętnie przyjął to do wiadomości ale jednak.
To co się wydarzyło później...
Widziałam już tylko jak odpływa, zaczyna się trząść, nie panuje nad ruchami, cały oblany potem, mówi nieskładnie, źrenice powiększone.
Nosz kurwa mać! Co tu się właśnie....? Zaczął mnie dotykać tak jak sobie t3go nie życzyłam, w ogóle sobie w tym momencie nie życzyłam Jego dotyku! Wpadłam w panikę i zaczęłam drążyć co zażył. Zaprzeczył, że w ogóle cokolwiek. Szok.
Po tym kłamstwie podjęłam decyzję o ewakuacji bo nie miałam pojęcia co wziął i jak się sytuacja rozwinie. Przez moment rozważałam wezwanie karetki ale z pewnych powodów odpuściłam i ze strachem opuściłam mieszkanie.
Wkurwiona i głodna bo kiełbaski zostały na grillu.
No nic... czekała mnie długa droga do domu ale musiałam się komuś wygadać i uratowałam resztki wieczoru jako sierotka przygarnięta przez Pornolke.
R. zorientował się o braku mojej obecności po dwóch godzinach zupełnie nie rozumiejąc dlaczego sobie poszłam.
Długo w noc jeszcze rozmawialiśmy i zostało wyjaśnione, że to silne środki przeciwbólowe w dużej dawce plus brak snu plus alkohol.
Ok. Przyjmuję to wytłumaczenie.
Jednak absolutnie nie przyjmuję do wiadomości Jego postawy po tym wszystkim.
Rozżalony, że zostawiłam Go w takim stanie zamiast się zaopiekować (sic!), można powiedzieć, że zawiedziony moją postawą. Że wszystko byłoby lepsze (nawet karetka) od tego, że wyszłam.
Chyba gdzieś zgubił jaja po drodze przy tym cholernym Tramadolu albo coś Mu się jeszcze do końca nie odblokowało jeśli wydaje Mu się, że jeżeli ktoś to ja powinnam odczuwać zażenowanie.
Po deklaracji, że się zakochał nie zauważyłam jakoś skruchy w Jego słowach tylko rozżalenie, że nasza znajomość tak krótko trwała.
Serio? Facetowi zależy i się żegna?
A gdzie rekompensata? Gdzie staranie naprawy?
Krok w tył.
sobota, 5 sierpnia 2017
krok w tył
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz