sobota, 12 sierpnia 2017

punkty

Zawsze wychodzę z założenia, że nic nie dzieje się bez przyczyny.
R. znam w zasadzie, czy raczej nawiązaliśmy kontakt, już od stycznia.
Poznaliśmy się wtedy też oczywiście na portalu randkowym i nawet złapaliśmy się na FB ale po króciutkim czasie kontakt się urwał a ja wyrzuciłam Go ze znajomych pewnie bez większego żalu bo absolutnie tego nie pamiętałam. Zresztą, nawiązywałam wtedy kontakty wirtualne z wieloma mężczyznami ale nad żadnym nie potrafiłam pochylić się na dłużej i zawsze kończyłam kontakt bez zastanawiania się albo kontakt zamierał samoczynnie.
Możnaby się zastanawiać dlaczego teraz ponownie podjęte rozmowy tym razem zaowocowały czymś... no sama nie wiem czym bo przecież wszystko in progress z tendencją rozwojową. Wiem natomiast dlaczego wtedy z mojej strony nie było większej chęci podtrzymywania korespondencji czy pójścia krok dalej. Ja zwyczajnie w świecie nie byłam gotowa. Wciąż jeszcze w jakiś sposób rozżalona po fatalnym rozstaniu z Nieplanowanym, wtedy bez pracy i w sumie większego pomysłu na siebie, poza tym wszystkie moje potrzeby społeczne zaspokajało moje Vegas czyli utworzone w listopadzie stadko. Wtedy nie byłabym w stanie dać komukolwiek od siebie niczego dobrego. I dobrze się stało bo gdybyśmy wtedy pociągnęli temat, R. spotkałby się raczej z chłodną ścianą obarczoną jeszcze kompleksami i strachem o przyszłość.
Co mnie najbardziej w relacji z Nim zaskakuje?
Brak motylków w brzuchu.
Właśnie tak. Nie ma tego tajemniczego buzowania, które każe się skupić raczej na stronie erotycznej związku. Nie ma u mnie stroszenia piórek czy potrzeby robienia czegoś wyjątkowego być może ponad własne siły.
Nie pojmuję jak się to dzieje i dlaczego ale wiem jedno, bardzo Go potrzebuję. Czasem zastanawiam sie nad stanem mojego umysłu bo nie wiem czy płata mi figle czy naprawdę w trybie eskpresowym przeszłam do trybu "kocham". Tak po prostu. Sama Jego obecność, nawet ta wirtualna, wszak dzielą nas kilometry, sprawia, że czuję się wypełniona samą sobą, czuję się lepsza, bardzo ale to bardzo spokojna i szczęśliwsza niż zwykle.
Wiem, że ma jeszcze sporo tajemnic, których wyjawienia mogę się nie doczekać ale jakie to ma na dobrą sprawę znaczenie? Liczy się dla mnie to jak bardzo jest obecny, jak się do mnie odnosi, szacunek, którym mnie obdarza oraz poczucie, że mu na mnie zależy i pamięta o mnie zawsze, nie tylko gdy mu się przypomni, że kobieta jednak jest lepsza w zaspokajaniu potrzeb seksualnych od ręki.
Kto mnie zna, ten wie, że ja lubię jasne sytuacje a sytuacja z Nim jest wyjątkowo klarowna. Przy całej tej historii zapomniałam o czasie jakim jesteśmy ograniczeni bo mam wrażenie, że może nie to, że znamy się jak łyse konie od dawna ale nie ma zaskoczeń jeśli chodzi o gusta czy poglądy.
Tu muszę wspomnieć, że R. jest imiennikiem samuraja a tylko z samurajem do tej pory przydarzyło mi się coś takiego i też to był tryb ekspresowy. To właśnie przy samuraju odkryłam, że my musieliśmy się kochać przez wieki.
I tu z R. mam to samo wrażenie, że kocham Go od zawsze tylko gdzieś mi się zgubił. I gdy się odnaleźliśmy to odnalazłam Go z tym moim pradawnym uczuciem, które już nie wymaga motylków świadczących poniekąd o niepewności, jest natomiast totalnie absurdalny komfort psychiczny.
Nie wiem do czego to nas doprowadzi, R. wyraził niepokój (to co mnie na początku martwiło), że kiedyś nam zaczną kilometry przeszkadzać, ja osobiście widzę tylko dwie możliwości z których ten dyskomfort może wyniknąć. Albo się sobą znudzimy i bez sensu będzie latać w jedną czy drugą stronę albo będzie trudno nam tak wciąż osobno mając świadomość, że przecież można razem.
Żeby nie było, że doszczętnie oszalałam, doskonale zdaję sobie sprawę, że wszystko może się wydarzyć. Że możemy się rozstać, że możemy spędzić resztę życia razem. Obie możliwości są wysoce prawdopodobne. Bo jednak, mimo wszystko ja sobie nie potrafię wyobrazić bujania się latami i każde gdzieś sobie w przestrzeni kosmicznej. Choć i tego wykluczać nie powinnam.
Szczerze to obydwoje jesteśmy i szaleni i odważni równocześnie ale to chyba jest z sobą ściśle powiązane.
Sami zapracujemy na to, co wydarzy się za jakiś czas.
Cokolwiek się jednak nie wydarzy to spotka nas to co dla nas najlepsze.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz