Wczorajszy dzień był bardzo intensywny dla mnie, musiałam tu w moim NowymKraju pozałatwiać parę ważnych spraw, które leżały odłogiem a załatwienie ich było konieczne dla mojego zdrowia psychicznego czy zwyczajnie istotne dla prawidłowego funkcjonowania.
Tak więc:
- odwiedziłam urząd, który być może dopłaci mi do książek dla dzieci, bo jak zobaczyłam ile musiałabym zapłacić to się przeraziłam zwyczajnie,
- ubezpieczyłam się po zęby, ochrona OC i prawna,
- pozanosiłam właścicielowi mieszkania czego jeszcze ode mnie potrzebował plus otrzymałam klucze do nieszczęsnego domofonu, którego mi nie mogą naprawić bo... bo drobiazg, jakiegoś kluczyka brakowało,
- nie dowiedziałam się co prawda gdzie jest ta cholerna puszka od telefonii, bez której PiekielnyTechnik nie był mi w stanie ostatnio zamontować Internetu, przychodzi znów pojutrze a ja bladego pojęcia nie mam gdzie to dziadostwo jest. Nikt nie wie. Nawet właściciel mieszkania. Eeeekstra.
- odwiedziłam dostawcę telefonii komórkowej, który rzekomo zażądał bagatelnej sumki 750eur za nieszczęsne karty sim. Okazało się, że...ta przyjemna wiadomość jest generowana przez system automatycznie i jest nieważna. Więc? Więc po co tak ludzi nerwić? Plus dostałam za niewielkie pieniążki obiecanego tableta. Ooooo jaka moja radość jest wielka! Nie, że tablet... urządzenie samo w sobie nie sprawia mi wcale radości bo to tylko większa komórka ALE zainstalowałam czytnik książek i mnie wciągnęło, mogę wrócić do swojej pasji sprzed X czasu, kiedy to książki pochłaniałam metrami a spod kołdry wystawały mi tylko uszy, gdy zarywałam kolejne noce nad pasjonującą lekturą. Minus...? E tam, PLUS jest taki, że e-booki mam dostępne tylko po niemiecku. Czytam oczywiście na głos by trenować ale na pierwszy ogień poszła fantastyka o smokach. Wciągnęła mnie i nawet coś rozumiem bez sięgania do słownika,
- kupiłam drukarkę. Ciężka zołza, więc trochę nam było niewygodnie w drodze ale to dopiero początek...przytargałam moją nową przyjaciółkę do domu. Fajna. Kolorowy laser z w Wi-Fi, czyli można drukować bez kabelka z każdego urządzenia w zasięgu jej sieci. Ekstra, nie? Byłoby ekstra gdyby nie to, że nie mogłam jej zainstalować na moim badziewnym laptopie, ponieważ jest on malutki i nie ma wbudowanego czytnika płyt i korzystam z zewnętrznego, którego sobie akuratnie mój lapek uwidził nie widzieć nawet, nie mówiąc o czytaniu. Wi-Fi natomiast, które generuje drukarka widział, trzeba jednak wpisać hasło a hasło mogę nadać tylko w procesie instalacji (sic!).
Sterowniki z sieci się nie instalowały nic a nic. No i tak sobie walczyłyśmy od wczoraj, pomijając moją nockę w pracy. Dziś wygrałam! Co prawda nie mogę korzystać z Wi-Fi ale mogę drukować!
I tak to rozradowało moje serce bo ja kocham robić zdjęcia, tylko, że zawsze przechowuję je w postaci cyfrowej, czasem do nich wracając czy pokazując komuś znajomemu w sieci. Nie jestem fotografem zawodowym, nie, jestem nawet amatorem wśród amatorów i sprzętu też nie mam jakiegoś specjalnego ALE uważam, że oko do pewnych obrazów mam. Tak więc na setkę zdjęć, jakieś 2-3 wydają mi się po prostu genialne i chwytają mnie szczególnie za serce. Wybrałam parę takich zdjęć i wydrukowałam je po czym... aż mi się serduszko uśmiechnęło bo na papierze wyglądają jeszcze lepiej niż w rzeczywistości i już mam pomysł na mój długi, wąski, biały korytarz, na to jak go ożywić i oswoić bo na razie straszy trupią bladością i taki obcy mi się wydaje.
No nie byłoby postu bez N. prawda?
"A może ty nie wiesz, że mnie nie kochasz a ja nie wiem, że ja ciebie kocham?"
Aha.