No muszę od N. zacząć.
Żeśmy się poawanturowali ale w rozliczeniu wychodzi to na dobrze. Było jednak na tyle niebezpiecznie, iż myślałam, że za moment znów będę singlem. N. to typowy facet. jak z tych wszystkich dowcipów o facetach. No żeż k... jego mać. Potrafi mnie wkurzyć jak nikt. Dobrze, że potrafimy jednak wyrzucić co nas gniecie i ostatecznie dojść do porozumienia. Zauważyłam, że za każdym takim naszym wyskokiem (bo to nie tak, że ja Jego obwiniam) coś się poprawia, na coś sobie otwieramy oczy.
W sumie, to żal mi nas czasem, dwie kaleki emocjonalne, więc czego się spodziewać? No nic, ważne, że wyplułam, co mnie wkurza. On nie miał zasadniczo czego, choć początkowo się zaperzył, że jak już coś to awantura. Ale ale... sprawa stoi tak, że jemu jest dobrze, gdy jest fajnie, nie myśli zupełnie o tym, że może mi coś nie pasować, gdy jednak próbuję zasugerować, że coś nie halo to.. "przesadzasz, nie psuj jak jest fajnie", a jak milczę i wychodzą wszystkie kwiatki za jednym zamachem to problem bo nie mówię porcjami. Hm. No mówiłam. Facet z dowcipów. Troszkę mu przeorałam psychicznie, poryczałam sobie, a czemu nie. Coś tam do tej makówki może dotarło.
Przed nami obojgiem teraz znów bardzo trudny czas, On na przededniu rozwodu, jest szansa, że zamknie Mu się to do końca roku, potem pewnie będzie jeszcze trawił zakończenie tego etapu, bo nie oszukujmy się, łatwo Mu nie jest.
Przede mną...o matkoZboskiem, tyle spraw co ja mam rozgrzebanych.
Sprawa w Sądzie u młodego w PL przeciwko mnie o alimenty, mam nadzieję, że pójdzie zgrabnie i szybko bo i mnie ten papier jest potrzebny by tu w DE odjąć sobie od dochodów, Młody zestresowany bo pierwszy raz w swoim 18letnim życiu stanie sam przed Sądem przeciwko własnym rodzicom.
Tu, już mam wszystkie dokumenty do Kindergeld, odeślę, znów poczekam, zobaczymy co jeszcze im się przypomni, że mieć powinnam, choć dostałam teraz pięciopunktową listę i w zasadzie wszystko już mam. Każdy brakujący papierek i korespondencja z Familienkasse to kolejny punkt startowy i można pół roku czekać. Oby nie bo okrutnie tych pieniędzy potrzebuję, tym bardziej, że teraz na bezrobociu.
Ano właśnie, bezrobocie. Na moje szczęście przepracowałam w DE ponad rok i w związku z tym mogę Państwo prosić o pomoc, a pomocy tej nawet chętnie udziela. Tylko, że ja nie wiem jak się obrócić. Gdybym twardo unikała pracy to korzystałabym ze świadczeń socjalnych i miała dodatkowo pracę na czarno. No ale wtedy, choć miałabym kurs językowy za darmo, czas zaliczany do emerytury już się odlicza, poza tym jest się na sztywnej smyczy i na każde zawołanie różnych instytucji. A na co mi to?
Po ostatniej wizycie w Agencji Pracy u Greka wyszło, że dostanę pracę za stawkę jaką miałam do tej pory, tylko, że w mniejszym wymiarze czasowym ale... legalnie dopłaty do nadgodzin, nocek, świąt, weekendów. Potrzebuję pracy. Co prawda tyle samo miałabym pieniędzy ze śwoiadczeń socjalnych ale ja nie wyobrażam sobie dalej siedzieć w domu i kisnąć. Gnuśnieć jak stara raszpla. Potrzebuję rytmu w tym moim zwariowanym życiu, gdzie nic nie jest pewne jeszcze. Poza tym jak pójdę do pracy to zacznę spotykać LUDZI. Póki co siedzę w hermetycznej bańce bo mi tak wygodnie choć wiem, że to złe. Podciągnęłabym też język. Mam nadzieję, że wszystkie moje zmartwienia się do końca tego roku wyklarują i będę mogła wystartować w Nowy Rok bez obciążeń.